Marian Timmermans


Marian Timmermans is internationaal erkend opleider en supervisor in de TA (PTSTA) op het gebied van organisaties. Zij is historica, gaf enkele jaren les en had een ambtelijke loopbaan. Daarna werkte ze twaalf jaar bij de BMC groep, eerst als interim-manager en beleidsadviseur, vervolgens als consultant, trainer en coach. Zij heeft veel ervaring in het begeleiden van (management) teams die hun professionaliteit willen ontwikkelen en hun samenwerking willen optimaliseren. Haar werkterrein is voornamelijk de non-profit sector (overheden, onderwijs, zorg). Samen met Willem de Vos schreef ze ‘Leidinggeven met diepgang. Over onderstromen in mensen en organisaties’. Vanuit haar eigen bureau (mariantimmermansconsult.nl) verzorgt zij (executive) coaching. Marian is aan de TA academie verbonden als directeur en opleider.

Je kunt Marian bereiken via marian@ta-academie.nl

Wat inspireert je het meest bij het lesgeven in de TA?

Met een minimum aan theorie komt een maximum aan beweging tot stand – dat inspireert mij bij het lesgeven in de TA. Iedere keer weer verbaas ik me erover hoe gemakkelijk mensen de ‘TA begrippen’ oppakken en hoe snel zij de basis van TA  begrijpen. Wat me dan vooral inspireert zijn de vele vragen die vervolgens opkomen, een mooie ingang om ‘een laag dieper te gaan’. Vanuit pure nieuwsgierigheid kan ik dan theorie aanreiken die mensen werkelijk verder helpt. Ik ben zelf overigens dol op theorie.

Wat was jouw allereerste kennismaking met de TA?

Mijn aller-allereerste kennismaking was in de jaren zeventig. Ik was tiener en mijn vader deed een cursus waar het ging over ‘Mens erger je niet’. Dat dat TA was wist ik toen niet. Mijn echte kennismaking met de TA was in 2001, toen ik bij BMC een cursus over professionele communicatie volgde. Die cursus werd gegeven door Anne de Graaf en was gebaseerd op de TA. Eindelijk een model om dingen te benoemen die ik misschien wel aanvoelde, maar waar ik tot dan toe geen woorden voor had. We werkten met ego-toestanden. De avond van de eerste cursusdag had ik een verjaardag. De gastheer slaagde er normaal gesproken in mij op een milde manier ‘op de kast’ te krijgen. Maar die avond zag ik ineens hoe de transacties tussen ons gingen. Ik bleek andere opties te hebben dan ‘op de kast te gaan’. Een geweldige ontdekking.

Wat maakte dat je besloot er verder in door te gaan?

‘Je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden.’ Ik besloot door te gaan met de TA vanuit een honger naar kennis over mezelf en anderen. Vanuit de behoefte relaties tussen mensen op het werk te begrijpen en te beïnvloeden, met als doel de effectiviteit van (mensen in) organisaties te (helpen) vergroten. Wat ik heel mooi vind is dat je met de TA direct de kern van de kwestie zoekt. ‘Waar gaat het nou werkelijk om?’ Met de heldere begrippen van de TA kun je goed analyseren en communiceren met anderen. Dat geeft dan weer mogelijkheden, voor een individu of een team, om ander gedrag te vertonen.

Noem eens een hoogtepunt uit jouw TA opleiding

Zowel tijdens het CTA examen als tijdens het TEW (waar je opleider en supervisor wordt) heb ik een scriptbesluit herzien. Opeens had ik het volledige besef. IK kan kiezen hoe ik reageer. IK kan kiezen of ik me conformeer of niet. Het waren allebei indrukwekkende ervaringen.

Wie is jouw belangrijkste TA leermeester geweest? Met andere woorden, wie was voor jou een belangrijk voorbeeld, iemand van wie je veel geleerd hebt? En wat leerde je?

Anne de Graaf heb ik al genoemd: van hem leerde ik de scherpte van de theorie op te zoeken en tegelijkertijd in contact te blijven met de mens(en) om wie het gaat. Verder is Lorna Johnston voor mij een rolmodel om ‘op een vrouwelijke manier deskundig te zijn’. En aan Jean Illsley Clarke neem ik een voorbeeld om te blijven leren en ontwikkelen tot op hoge leeftijd. Zij is de tachtig ver gepasseerd, maar staat nog midden in het leven en geeft zelfs nog workshops.

Wat vind je een schaduwkant van de TA?

Het systeem van opleiden in de TA is heel precies omschreven. Het stelt hoge eisen en is duidelijk. Er wordt gewerkt met een soort meester-gezel model. Daar zitten veel voordelen aan. Maar soms ervaar ik het als beknellend en uitnodigend tot Spel (met name de door Eric Berne beschreven Spelen ‘Gee, you’re wonderful professor’ en ‘Houten been’, in de variant van ‘wat kun je nou verwachten van iemand die zijn CTA/(P)TSTA nog niet heeft’).

Wat vind je belangrijk om aan de studenten van de TA academie over te dragen?

Dat je – waar je ook bent en wat je ook doet – altijd opties hebt. Door TA modellen te gebruiken in je werk vergroot je de professionele speelruimte enorm. Je effectiviteit neemt toe als je meerdere mogelijkheden tot je beschikking hebt. Je hoeft dan minder snel ‘in script te gaan’. Wat een vrijheid!

Gebruik je de TA vooral in je professionele leven of heb je er ook in je privéleven profijt van?

De TA heeft mijn kijk op mezelf en de wereld genuanceerd en veranderd. Wat ‘normaal’ is blijkt een veel breder spectrum te zijn dan ik vroeger dacht. Ik ben meer uit op ontwikkeling dan voor ik de TA kende. Ik durf andere dingen te ondernemen, heb minder snel een oordeel klaar. Ik kan -vaak!- met mildheid naar mijn omgeving en mezelf kijken. De TA is onderdeel van mijzelf geworden en daarmee ook van mijn privéleven.

Wil je nog iets anders kwijt over de TA in Nederland en wereldwijd?

Wat ik waardevol vind is de nadruk die in de TA ligt op het blijven leren. Almaar verder gaan ook al heb je je CTA, ook al ben je PTSTA. Blijven onderzoeken, ervaren, vragen stellen en doorgaan met nadenken over jezelf en de wereld. Samen met vijf PTSTA’s van andere werkvelden heb ik een clubje. We zijn allemaal professionals en zien elkaar iedere twee maanden. Inspirerend!